büyük taarruzun izinde – devam

eveeet nerde kalmıştım :) Çiğiltepe şehitliği dönüşü arabayla tepeden kıvrıla kıvrıla inerken babamın gördüğü alıç ağacında oldu bir sonraki mola.
Tam mevsimi olsa gerek, alıcın tadı harikaydı. Zaten çok severim o ekşi yoğun tadı, ipte dizili satılan çocukluk alıçlarından bile güzel.

ve kocatepe.. dolana dolana stabilize yollardan gidiş sonucu ulaştık tüm coğrafyanın en yüksek tepesine. Sabahın kör saatinde yapılmış bir taarruz hissedilebiliyor soğuk esen rüzgarda ve uçsuz bucaksızlıkta. Duygulandık, yaklaşık 90 yıl öncesiyle empati kurmaya uğraştık, gurur duyduk.

hikaye şöyle deyip kaçıyorum artık işin kolayını buldum.

bu da uzun zamandır çektiğim en beğendiğim fotoğrafım oldu, her ne kadar anlaşılamadığımı düşünsem de :)

biz buraları gezerken çocuklar ne yapıyordu ? arabada uyuyorlardı tabi :)

Reklamlar

About zamananotlar

Maksat evrende bir iz bırakmak, iyiyi çağırmak. Belki bir de paylaşma isteği. Özelde evli, bir oğlu bir kızı var, mühendis. Kafa dersen hep sinemada, fotoğrafta, içten, abartısız olan herşeyde. http://bugunnegiysemise.wordpress.com/ http://www.cekimetkisi.com/
Bu yazı gezi, sonbahar içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s